Hadaba

Hadaba — na mapach i na niektórych drogowskazach Umm El Sid — to wyniesiony płaskowyż, który ciągnie się na południe od Naama Bay aż po kraniec półwyspu. Teren leży wysoko nad wodą, więc bardzo wiele mieszkań wychodzi tu na morze, a nie na budynek naprzeciwko, a to właśnie popołudniowe światło sprawia, że ci, którzy mieszkają w Sharm od lat, zwykle w końcu osiadają po tej stronie miasta.

Jak się tu mieszka

To przede wszystkim dzielnica mieszkalna. Przy głównej drodze są supermarkety, apteki, przychodnie, piekarnie i małe restauracje z tych, które działają we wrześniu tak samo jak w styczniu, a ulice za nią to compoundy i niska zabudowa, nie hotele. Wieczory są spokojne jak na Sharm: bary i tłumy są na dole, w Naama Bay — dziesięć minut samochodem i długi powrót pieszo pod górę.

Morze jest u stóp płaskowyżu, a nie na końcu ulicy. Niektóre compoundy mają własne schody albo windę na plażę; inne dowożą mieszkańców busem na plażę, którą dysponują w Naama Bay albo w stronę Ras Um Sid. To najważniejsza rzecz do ustalenia w przypadku każdego budynku w tej okolicy — i zarazem ta, którą większość ogłoszeń opisuje najmniej precyzyjnie: „blisko morza” na płaskowyżu może oznaczać dwie minuty zejścia albo dziesięć minut jazdy samochodem.

Zakup nieruchomości

Oferta to głównie rynek wtórny: compoundy budowane w latach 2000. i 2010., mieszkania z jedną lub dwiema sypialniami, a na obrzeżach mniej licznie wille i domy szeregowe. Ceny za metr kwadratowy są niższe niż przy samej plaży i wyższe niż w dzielnicach w głębi lądu, a rozpiętość w samej Hadabie jest duża — mieszkanie z widokiem na morze w zadbanym compoundzie z działającym basenem i mieszkanie dwie ulice dalej bez jednego i drugiego to różne produkty w podobnie wyglądających cenach.

Rafy Ras Um Sid leżą na południowym końcu płaskowyżu, a to ma większe znaczenie, niż się wydaje: nurkowanie to w dużej mierze powód, dla którego ludzie w ogóle przyjeżdżają do Sharm, i w dużej mierze powód, dla którego wynajmują tu mieszkania zimą.